Search results

Your search found 412 items
Previous | Next
Sort: Relevance | Topics | Title | Author | Publication Year View all 1 2 3 4 5 6 7 8 9
Home  / Search Results
Date: 2024
Date: 2020
Date: 2023
Abstract: Lebensbilder jüdischer Gegenwart
Die meisten Nichtjuden in Deutschland sind noch nie – oder zumindest nicht bewusst – einem jüdischen Menschen begegnet sind. Dementsprechend halten sich in der nichtjüdischen Mehrheitsgesellschaft oftmals uralte Klischees oder bestimmen undifferenzierte Neuzuschreibungen das Bild. Wie aber sieht das jüdische Leben im heutigen Deutschland wirklich aus? Wie fühlen sich Jüdinnen und Juden in diesem Land? Und was bedeutet eigentlich jüdisch, wenn man sie selbst danach fragt?

In Gesprächen mit der Autorin haben Noam Brusilovsky, Sveta Kundish, Garry Fischmann, Lena Gorelik, Dr. Sergey Lagodinsky, Shelly Kupferberg, Daniel Grossmann, Anna Staroselski, Daniel Kahn, Helene Shani Braun, Prof. Michael Barenboim, Deborah Hartmann, Jonathan Kalmanovich (Ben Salomo), Anna Nero, Philipp Peyman Engel, Nelly Kranz, Dr. Roman Salyutov, Sharon Ryba-Kahn, Leon Kahane, Gila Baumöhl, Zsolt Balla, Dr. Anastassia Pletoukhina, Leonard Kaminski, Renée Röske, Monty Ott und Sharon Suliman (Sharon) Einblicke in ihre Biografie gewährt.

Ein überraschendes und informatives Buch, das die Vielfalt jüdischer Identitäten und jüdischen Lebens in Deutschland sichtbar macht und die Stimmen einer multikulturell geprägten Generation zu Gehör bringt, die – eine ganz neue Selbstverständlichkeit verkörpernd – in ihrer Diversität gesehen werden will.

Geschichten einer neuen Generation

Berichte von Heimat und Fremdheit, Erwartung und Mut

Umfangreiche Hintergrundinformationen zu jüdischer Kultur und jüdischem Leben heute in Deutschland
Author(s): Koerner, András
Date: 2024
Date: 2022
Date: 2024
Author(s): Cohen, Martine
Date: 2022
Abstract: Le franco-judaïsme est fini, bel et bien mort ! affirment bien des observateurs de la scène juive française. Pourtant d’autres parlent encore de rêve français. Vision naïve ou ambition renouvelée ? L’israélitisme du XIXe siècle, tout entier contenu dans le slogan consistorial « Patrie et religion », ne fut en fait que la première forme du franco-judaïsme. Deux institutions créées au lendemain de la Deuxième Guerre mondiale, le CRIF et le FSJU, ont accompagné la pluralisation du judaïsme français et sa sécularisation. Dans les années 1980, un nouveau franco-judaïsme s’est affirmé en célébrant publiquement « la communauté » réunie autour d’une double fidélité à la France et à Israël, confirmant ce que le philosophe Levinas avait pressenti dès 1950 : la « fin du judaïsme confidentiel ». Cette synthèse harmonieuse serait-elle mise à mal aujourd’hui par le communautarisme des milieux ultraorthodoxes, présents au sein des écoles juives et même du Consistoire, et la politisation du CRIF ? Mais un pluralisme religieux inédit est apparu avec le succès croissant des courants libéraux et l’émergence d’une orthodoxie moderne au sein desquels des femmes jouent un rôle majeur. Et si l’adhésion enchantée à la France n’est certes plus de mise, le développement des relations interreligieuses et interculturelles apparaît comme une des réponses au nouvel antisémitisme. Aurait-on là aussi les ferments de recomposition d’un autre franco-judaïsme, celui des solidarités à construire ?
Date: 2023
Date: 1991
Author(s): Zawadzka, Anna
Date: 2023
Abstract: Książka Więcej niż stereotyp. „Żydokomuna” jako wzór kultury polskiej oparta jest na analizie dyskursu ntykomunistycznego i antysemickiego we współczesnej Polsce i ich wzajemnych powiązań. Jej powstaniu towarzyszyła intencja uszeregowania trzech zachodzących na siebie procesów: 1) intensyfikacji i rozwoju dyskursu antysemickiego w synergii z wciąż zyskującą na znaczeniu polityką historyczną, 2) powstawania nowych teorii interweniujących w pole badań nad antysemityzmem, 3) pojawiania się nowych zjawisk w sferze społecznej, które miałyby być tymi teoriami wyjaśniane.

Na tle dotychczasowych ujęć tematu podejście autorki wyróżniają rozbudowane rozważania metodologiczne, a zwłaszcza wypunktowanie niedostatków kategorii stereotypu i wyjście poza nią w kierunku kategorii wzoru kultury. Kategoria stereotypu sugeruje, że mamy do czynienia z błędem poznawczym, aberracją lub pomyłką. Zaproponowaną w książce analizę antysemityzmu charakteryzuje tymczasem całkowite zerwanie z koncepcją „ziarna prawdy”, na której zasadza się większość definicji stereotypu jako uproszczonej wizji jakiegoś wycinka rzeczywistości. Podążając tropem Sandera Gilmana, autorka traktuje treści stereotypów jako materiał do analizy grupy
wytwarzającej stereotypy. Takie podejście pozwala na wykorzystanie motywu „żydokomuny” do opisania status quo współczesnej kultury polskiej w zakresie wyobrażeń o żydowskości i o komunizmie. Autorka dowodzi, że przekonania na temat Żydów są integralną częścią kultury, wypracowaną i reprodukowaną w jej prawomocnych obiegach. Są one generowane, produkowane i używane do podtrzymywania pewnej całości kulturowej i pozostają w harmonii z jej pozostałymi elementami. Autorka broni tezy o „żydokomunie” jako motywie współcześnie konstytutywnym dla koherencji kulturowej, generowanej w ramach paradygmatu antykomunistycznego.

Książka ma dowieść, że antykomunizm nie tylko stanowi komponent tradycji antysemickiej, ale w dużej mierze ukształtował taki model badań nad antysemityzmem, w którym możliwość zdiagnozowania i rozmontowania tego ideologicznego konstruktu jest strukturalnie zablokowana. Strukturę tę umacnia fakt, że – za sprawą szantażu antysemicką zbitką „żydokomuny” zastosowanym wobec szkoły frankfurckiej na uchodźctwie – zbudowano ją niejako „rękami Żydów” – badaczek i badaczy, którzy po drugiej stronie żelaznej kurtyny w początkach zimnej wojny rozwinęli koncepcję relacji międzygrupowych, próbując ten szantaż obejść. Podążając tropem Stuarta Svonkina i Avivy Weingarten, autorka śledzi historię powojennego konstruowania narzędzi badawczych antysemityzmu w duchu psychologii społecznej przy równoczesnym odchodzeniu od kategorii socjologicznych. W książce wypunktowane zostają niedostatki takiego podejścia, ponieważ koncentruje się ono na szacowaniu indywidualnych podmiotów antysemityzmu, definiując antysemityzm podług cech nieadekwatnych do jego współczesnej konstrukcji. Tymczasem kategoria wzoru kultury pozwala przenieść punkt ciężkości z pytania o to, kto jest antysemitą, na pytanie o to, jakie
treści kulturowe cyrkulujące w rozmaitych rejestrach kultury, także tych najbardziej oficjalnych, są zakorzenione w antysemickich kategoriach postrzegania rzeczywistości oraz jakie są funkcje tych kategorii dla stabilizowania zastanego porządku. Takie ujęcie pozwala na uchwycenie mechanizmów odtwarzania motywu „żydokomuny” we
współczesnym dyskursie i jego funkcjonalności.

Zaproponowana w książce krytyka słownika pojęć używanych do analizy antysemityzmu obejmuje także terminy wypracowane w łonie nauk społecznych na Zachodzie, stosowane do półperyferyjnych warunków ostkomunistycznego kraju Europy Wschodniej. W książce znajdziemy krytykę powierzchownego przyswojenia kategorii: intersekcjonalność, białość, imperializm. Rozważając przystawalność amerykańskiego dyskursu o rasie i rasizmie do warunków polskich, autorka stara się dowieść, że użycie niektórych pojęć bez zważania na lokalny kontekst okazuje się mieć odwrotny wydźwięk w stosunku do intencji, które stały za ich wypracowaniem.
Ostatnia część książki poświęcona jest recepcji piętna „żydokomuny” przez napiętnowanych. Rozważania na ten temat wynikają z założenia autorki, że tylko przemoc symboliczna – przemoc, którą jednostki i grupy zadają same sobie, uwewnętrzniając przekonania grupy dominującej na własny temat i odgrywając przeznaczone im
przez grupę dominującą role (gościa, sublokatora, aspirującego, podejrzanego, niszczyciela, wroga itd.) – zapewnia tym przekonaniom pełną stabilność kulturową i możliwość bezkolizyjnego wypełniania określonych funkcji w kulturze. Zadając pytanie o to, w jaki sposób czytać narracje mniejszościowe, autorka mierzy się z metodologicznym impasem powodowanym faktem, że struktura dyskursywna stawia w upośledzonej pozycji tych uczestników dyskursu, którzy – bez względu na to, jaką mają tożsamość wybraną – postrzegani są przez pryzmat tożsamości wymuszonej. Nosicielki
i nosiciele piętna są w kulturze dominującej pozycjonowani jako stronniczy. Jest to jeden z efektów mistyfikacyjnego uniwersalizmu. Czy zatem, analizując narracje napiętnowanych, należy brać pod uwagę piętno podmiotu? Czy nie jest to powtórzenie – w imię analizy – gestu napiętnowania? Z drugiej strony, czy pominięcie piętna nie byłoby niedopuszczalnym przeoczeniem, skoro wiemy, że autorka/autor pisze w obrębie kultury, która z przyczyn strukturalnych, pod groźbą przemocy, nie chce dopuścić jej/go do głosu na równych prawach? By przełamać ten impas, autorka proponuje oryginalny, czterostopniowy schemat analizy dyskursu w badaniach nad recepcją piętna.
Date: 2017
Abstract: Настоящая книга представляет собой продолжение двух предыдущих изданий: "20 лет Большой алии" (2013) и “Четверть века Большой алии” (2017) и посвящена дальнейшим изменениям, которые претерпела еврейская русскоязычная община в Израиле. Наш анализ охватывает период с начала 1990-х годов до настоящего времени, и включает динамику общей численности репатриантов по республикам исхода, их расселение по городам и регионам Израиля, демографические аспекты, владение ивритом и англий-ским языком, компьютерную грамотность, армейскую/национальную службу, образова-ние (как взрослого населения, так и детей и молодежи). Особое внимание уделяется профессиональному трудоустройству репатриантов, и в частности, специалистов с выс-шим образованием. Рассматриваются также изменения в экономическом положении ре-патриантов, их состояние здоровья, а также общая удовлетворенность жизнью в Изра-иле, отношение к различным общественным институтам и уровень религиозности. По сравнению с предыдущим изданием, данные уточнены в соответствии с новыми источ-никами и с учетом тенденций последних лет.

Данные по репатриантам сопоставляются со всем еврейским населением Израиля, а по возможности – с еврейскими иммигрантами из бывшего СССР в США и Германии.
Книга предназначена для демографов, социологов, специалистов, занятых проблемами интеграции репатриантов в различных сферах и всех интересующихся данной пробле-мой.
Author(s): Hughes, Judith M.
Date: 2022
Author(s): Özyürek, Esra
Date: 2023
Date: 2021
Abstract: Why Do People Discriminate against Jews? provides a data-rich analysis of the causes of discrimination against Jews across the globe. Using the tools of comparative political science, Jonathan Fox and Lev Topor examine the causes of both government-based and societal discrimination against Jews in 76 countries. As they stress, anti-Semitism is an attitude, but discrimination is an action. In examining anti-Jewish discrimination, they combine ideas and theories from classic studies of anti-Semitism with social science theories on the causes of discrimination. On the one hand, conspiracy theories, a major topic in the anti-Semitism literature, are relatively unexplored in the social science literature as a potential instigator of discrimination. On the other, social science theories developed to explain how governments justify discrimination against Muslims are rarely formally applied to the processes that lead to discrimination against Jews. Fox and Topor conclude by identifying three potential causes of discrimination: religious causes, anti-Zionism, and belief in conspiracy theories about Jewish power and world domination. They conclude that while all three influence discrimination against Jews, belief in conspiracy theories is the strongest determinant. The most rigorous and geographically wide-ranging analysis of discrimination against Jews to date, this book reshapes our understanding of the persecution of religious minorities in general and the Jewish people in particular.

Contents:
Acknowledgments
Chapter 1: Introduction
Chapter 2: Patterns of Discrimination
Chapter 3: Religious Anti-Semitism
Chapter 4: Anti-Zionism and Anti-Israel Behavior and Sentiment
Chapter 5: Conspiracy Theories
Chapter 6: The British Example
Chapter 7: Conclusions
Appendix
Bibliography
Date: 2022
Date: 2006
Date: 2023
Abstract: This book focuses on the development of bilateral Jewish-Muslim relations in London and Amsterdam since the late-1980s. It offers a comparative analysis that considers both similarities and differences, drawing on historical, social scientific, and religious studies perspectives. The authors address how Jewish-Muslim relations are related to the historical and contemporary context in which they are embedded, the social identity strategies Jews and Muslims and their institutions employ, and their perceived mutual positions in terms of identity and power. The first section reflects on the history and current profile of Jewish and Muslim communities in London and Amsterdam and the development of relations between Jews andMuslims in both cities. The second section engages with sources of conflict and cooperation. Four specific areas that cause tension are explored: the Israeli-Palestinian conflict; antisemitism and Islamophobia; attacks by extremists; and the commemoration of wars and genocides. In addition to ‘trigger events’, what stands out is the influence of historical factors, public opinion, the ‘mainstream’ Christian churches and the media, along with the role of government. The volume will be of interest to scholars from fields including religious studies, interfaith studies, Jewish studies, Islamic studies, urban studies, European studies, and social sciences as well as members of the communities concerned, other religious communities, journalists, politicians, and teachers who are interested in Jewish-Muslim relations.
Date: 2006
Abstract: Anti-Semitism was a major feature of both late Tsarist and Stalinist as well as neo-Stalinist Russian politics. What does this legacy entail for the emergence of post-Soviet politics? What are the sources, ideologies, permutations, and expressions of anti-Semitism in recent Russian political life? Who are the main protagonists and what is their impact on society?This book shows that anti-Semitism is alive and well in contemporary Russia, in general, and in her political life, in particular. The study focuses on anti-Semitism in political groups, mass media and religious organizations from the break-up of the Soviet Union until shortly before the elections to the fourth post-Soviet State Duma which saw the entry of a major new nationalist grouping, Rodina (Motherland), into the Russian parliament. The author analyzes various "justifications" for anti-Semitism, its manifestations and its ups and downs during this period. The book chronicles Russian federal and regional elections, which served as a "reality check" for the ultra-nationalists. Several sections are devoted to the role of anti-Semitism in political associations, including marginal neo-Nazi groups, "mainstream" nationalist parties, and the successor organizations of the Communist Party of the Soviet Union. A special section covers the financial sources for post-Soviet anti-Semitic publications. The author considers anti-Semitism within a wider context of religious and ethnic intolerance in Russian society. Likhachev, as a result, compiles a "Who is Who" of Russian political anti-Semitism. His book will serve as a reliable compendium and obligatory starting point for future research on post-Soviet xenophobia and ultra-nationalist politics.
Author(s): Vrzgulová, Monika
Date: 2017
Author(s): Byford, Jovan
Date: 2011
Abstract: The Semlin concentration camp (also known by its Serbian name Sajmište) was one of the main sites of the Holocaust in Nazi-occupied Serbia. Established by Nazi Germany in December 1941 on the outskirts of Belgrade, Semlin was one of the first concentration camps in Europe created specifically for the internment of Jews. Between March and May 1942, approximately 7,000 Jewish women, children and the elderly (almost half of the total Jewish population of Nazi-occupied Serbia) were systematically murdered there by the use of a mobile gas van.
In spite of its importance as a site of the Holocaust, for much of the post-war period the Semlin camp occupied a marginal place in Yugoslav/Serbian public memory. Even today, sixty seven years after the liberation of Belgrade, the site where the camp was located, best known by the name Staro sajmište – the Old fairgrounds - stands practically in ruins, awaiting conservation and transformation into a suitable place of remembrance.
The book Staro Sajmište: A site remembered, forgotten, contested - published in the year which marks the 70th anniversary of the establishment of the Semlin concentration camp – offers the first detailed account of the post-war history of this place of the Holocaust. Based on extensive research using both archival sources and secondary literature, the book reveals a whole array of largely unknown details about the post-war history of this locality, and in doing so draws attention to the continuity in the marginalization of Staro Sajmište as a place of the Holocaust. By analyzing Staro Sajmište as a place that has been simultaneously remembered, forgotten and contested, the book makes a significant contribution towards existing debates about Serbian society’s attitude towards the past, especially towards the Second World War and the Holocaust.
Author(s): Pignatelli, Marina
Date: 2019
Author(s): Reches, Ruth
Date: 2020
Abstract: The book "Survival of the Identity of Holocaust Survivors" was prepared on the basis of a doctoral dissertation. It examines how the trauma of the Holocaust led to a shift in identity among survivors during the war, and the long-term consequences of the Holocaust for identity.

The interview material of 11 research participants who survived the Holocaust revealed identity changes caused during the Holocaust war - the survivors' self-perception as a member of society changed due to the exclusion related to nationality; the perception of one's Jewish origin has changed; the perception of one's role in the family has changed, the loss of family members has strengthened family ties among the survivors; life goals changed, survival became the main goal; self-esteem has changed.

The Holocaust caused long-term consequences for identity: the Holocaust shaped the perception of oneself as a "survivor", which acquired a different value in the context of Lithuanian and Israeli societies; survivors perceive themselves as valuing life, understanding the transience of material values; they perceive themselves as accepting God or as denying his existence. Survivors reveals his dual relationship with the Holocaust: he perceives himself as having gained strength, life experience, having found meaning in the Holocaust, or as having lost the continuity of life.

The book has important lasting value because the research participants interviewed in the book were 80 years old or older at the time of the study, and now, several years after the study, some of them are no longer alive.
Author(s): Santerini, Milena
Abstract: Siamo di fronte ad un "nuovo" antisemitismo? Alle antiche rappresentazioni dell’ebreo e ai radicati pregiudizi si sovrappone oggi la paura di forze oscure veicolate dalla globalizzazione. L’antisemitismo attuale, in sincronia con la recrudescenza del conflitto fra israeliani e palestinesi, rischia inoltre di amalgamarsi con l’antisionismo e di assorbire nuovi elementi nel quadro delle società rese multiculturali a seguito dell’immigrazione. Alla luce di questi processi, il volume propone alcune linee guida per insegnanti e educatori, allo scopo di combattere il pregiudizio antisemita e di formulare un’educazione alla cittadinanza attiva e consapevole. Contrastare l’antisemitismo - così come ogni forma di islamofobia e di razzismo - significa realizzare, in particolare nella scuola, un confronto interculturale aperto e pluralistico che aiuti a superare gli stereotipi e l’intolleranza. Tale progetto educativo comporta una dimensione morale e di scelta personale che impedisca di compiere discriminazioni e divenirne complici, o anche semplici "spettatori". L’intervento formativo, quindi, oltre al potenziamento delle capacità razionali e di decentramento cognitivo, implica anche la costruzione di empatia, di responsabilità personale e di prossimità verso tutti. In questo senso, occorre ripensare l´educazione e la didattica riguardanti la Shoah in chiave di paradigma che spinge ad una riflessione sul senso della vita e che, attraverso la storia e la memoria dei testimoni, da Anne Frank a Etty Hillesum, conduce ad una solidarietà con tutte le vittime del passato e del presente.